Van lijden naar leiden

Wanneer je kijkt naar de natuur om je heen voel en zie je de eerste echte zonnestralen weer voorbij komen en komen de sprietjes en bloemetjes voorzichtig tevoorschijn.
De energie van de maand maart voelt weer als het allereerst prille begin. De vraag die bij deze maand past is: Welke talenten en kwaliteiten zet jij in voor je groei.

Samen met Rianne had ik het over deze vraag. Zelf vonden we het best wel lastig om deze te beantwoorden. Maar beetje bij beetje werd deze vraag voor mij beantwoord afgelopen maand. Zo’n twee weken geleden begon het antwoord vorm te krijgen.

Dat weekend verzorgde ik samen met Rianne een ceremonie voor drie bijzondere mensen in het oosten van Nederland. 
Tijdens dit weekend begeleide ik deze groep met meditaties, ademhalingsoefening en verzorgde Rianne en ik de bedding waarin de deelnemers zelf op onderzoek konden gaan naar hun antwoorden.

Toen we ‘s avonds, nadat de deelnemers naar bed waren gegaan, aan het opruimen waren vroeg Rianne aan mij hoe bepaalde dingen moesten en wat handig was om eerst te doen.
Ik besefte me ineens dat Rianne dit aan mij vroeg omdat ik dit weekend leidde, zoals we vooraf hadden afgesproken, en zij assisteerde.
Ze vroeg deze vragen dus omdat ik, uiteindelijk, bepaalde hoe of wat. Ik besefte me dit ineens en vond dit heel raar. Vooral omdat Rianne en ik altijd als gelijke samenwerken en daarnaast had ik niet het gevoel dat ik het bepaalde, enkel dat ik wist wat het beste werkte op dat moment. Ik verontschuldigde me een beetje, ik wilde niet de ‘baas’ zijn. Waarop Rianne juist reageerde dat ze echt als assistante mee was én dat ze dit, voor dit weekend, juist een hele fijne positie vond gezien het verschil in kennis en ervaring.

Ook een van de deelnemers gaf terug aan mij dat het duidelijk was dat ik de ceremonie begeleidde en Rianne assisteerde. Wederom voelde dit raar. Ik ging helemaal uitleggen waardoor dit kwam en eigenlijk was ik me dus aan het verontschuldigen voor dit feit.
De deelnemer reageerde ook verward: het was een constatering, geen oordeel toch? En leiderschap, zodat hij kon ontspannen en volgen, was juist wat hij nodig had tijdens deze ceremonie.

Later deze maand had ik ook een terugkomdag in Groesbeek bij mijn voormalige coach opleiding. Een opleiding en instituut waar ik altijd graag naar toe ging en zoveel heb geleerd. Deze dag was anders, ik voelde dat ik niet meer die leerling van toen was. Dat ik niet alles zo kon aannemen als toen ter tijd. Ik was kritischer geworden en merkte dat sommige theorieën nu slechts aanvoelde als ‘een’ theorie. (Waar het eerder dicht bij ‘de’ waarheid leek te liggen) Dit was nieuw voor mij in deze situatie en ook een beetje onwennig en jammer. Ik vind het soms namelijk best lekker, en soms ook gemakkelijk, om de leerling te zijn. Gewoon luisteren, met aandacht en volgen. Maar dat ging nu niet meer, tenminste niet hier. 

Stapje voor stapje werd zo mijn antwoord op de vraag: ‘Welke talenten en kwaliteiten zet jij in voor je groei?’ gevormd: Leiderschap, of beter gezegd Persoonlijk Leiderschap.

Ik vond ‘leiderschap’ eigenlijk altijd vervelend klinken, bazig, dominant. Iets wat in mijn woordenboekje meer benauwend als verrijkend wordt gedefinieerd. Nu ben ik aan het leren dat leiderschap persoonlijk is en verrijkend kán en mág zijn. En de vorm mag innemen die passend voor mij is. 

Ik ga deze kwaliteit verder inzetten de aankomende tijd. Ergens nog wel onwennig en een beetje spannend. Er komt ook een stuk eigen verantwoording en ‘voor jezelf’ gaan staan bij kijken. Ben benieuwd wat me dit nog meer gaat brengen, stay tuned!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: