Magische zomers

Op het moment dat ik deze blog schrijf, begint officieel de zomer: het is 21 juni. Ik reis in gedachten terug naar de zomers van vroeger, toen ik nog op school zat..

Op het moment dat we de stoelen op de tafels zetten en ons klaslokaal voor de laatste keer verlieten, begon een magische tijd die gevoelsmatig nooit eindigde, terwijl het toch echt maar zes weken duurde.

En in die zes weken was alles even anders. De zon scheen feller, de uren gingen lanzgamer, de dagen duurden langer. En de hoeveelheid dingen die ik dus op een dag kon doen, waren eindeloos.

Ik kan me niet herinneren dat het ooit ‘slecht’ weer was, maar dat kwam waarschijnlijk omdat het er gewoon bij hoorde en weinig veranderde aan de plannen die ik maakte. Ik was toch altijd buiten en bracht dagen door in het buitenzwembad, waar ik, en al mijn vriendinnetjes, een abonnement op hadden en waar ook echt iedereen te vinden was en alles gebeurde.

Dan ga ik elke zomervakantie ook nog drie weken naar de camping met mijn ouders, broer en zusje. Met de tent en caravan. En het is grappig dat zelfs de vervelende kanten daarvan (met mijn broer en zusje gepropt op de achterbank van een bloedhete auto, een hijgende hond in onze nek, ouders die kibbelen omdat er nog geen TomTom bestaat en ze het laatste stukje helaas toch net verkeerd zijn gereden) echt warme herinneringen bij me oproepen. Alsof alles in een soort nostalgische magie is ondergedompeld.

Op de camping stond de tijd al helemaal stil. Zodra de caravan stond en de voortent was opgebouwd en ingericht, was het thuis. En voelde het als thuis. Dat duurde nooit een tijdje, dat was altijd meteen. En dan begon het; dwalen over de camping vol spanning, alles ontdekken en nieuwe vrienden maken. En ook deze tijd was weer eindeloos. Ik sloot superhechte vriendschappen, die eindigden in penvriendinnen, en maakte ontzettend veel mee. Teruggaan naar huis was altijd alsof ik een stukje van mezelf verloor en achterliet en was enorm pijnlijk en verdrietig.

En terug thuis was er dan weer de rest van de zomer, met het buitenspelen en hangen in het buitenzwembad. Maar er was nog iets. De intense verveling. Op de één of andere manier had ik dus nog genoeg tijd over om echt helemaal niks te doen te hebben. Niet te weten wat ik met mezelf aanmoest. Dat is misschien nog wel het moeilijkst voor te stellen tegenwoordig. Niks te doen hebben.

Ik heb even zitten nadenken hoe het komt dat alles toen zo lang kon duren, terwijl de tijd nu voorbij vliegt. En ik denk dat het misschien te maken heeft met echt in het hier en nu zijn. Als ik op de camping was, rondrennend en spelend met de vriendinnetjes die ik daar had gemaakt, dan was ik écht nergens anders. En wanneer ik giechelend met mijn vriendinnetjes in het buitenzwembad was, was dat juist mijn hele wereld. En dat is denk ik het verschil met nu.

Ik dacht eerst dat het grote verschil was dat ik als kind nog zoveel niet had meegemaakt en dat al die eerste ervaringen zo’n lange lijst zijn dat ik ze in mijn herinneringen dus opsloeg als heel veel tijd; zoveel nieuws moet wel gekoppeld zijn aan een lange tijd, zoiets. Maar de plekken en de mensen waren anders, de kampeervakanties en buitenzwemdagen waren eigenlijk elk jaar juist hetzelfde. Dus ik denk dat dat het misschien toch niet is.

Binnen een week vertrek ik naar de Balkan (Albanië, Montenegro en Kosovo), om daar de maand juli te gidsen op de Balkan Trail. En ik ga het weer eens proberen, helemaal in het hier en nu zijn. Eens kijken of de tijd ondergedompeld kan worden in dezelfde magie als vroeger.

Het allermooiste van alles is trouwens wel dat ik er bij terugkomst van vakantie ontzettend naar uitkeek om Hanneke weer te zien en uren-, maar echt urenlang bij te kletsen over alles wat we hadden meegemaakt. En daaraan is helemaal niets veranderd. Dat is al ruim 20 jaar precies dat. En dat zal het ook dit jaar weer zijn.

Liefs,

Rianne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: